பேருந்து எண் 1

The Road Not Taken

2011-12-17T10:26:00.002Z

அம்மாவிடம்

சத்தியங்களைப் பண்ணி விட்டாயா

என்று கேட்டேன்.

தேவையா என

யோசித்துக்கொண்டிருக்கின்றேன் என்றான்

பொடிமாஸில் இருந்த மிளகாயை

எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டே.

சிறிது நேரம் கழித்து

வழக்கத்தை விட சீக்கிரமாகவே

எழுந்து போய் விட்டான் -

பயணத்துக்கான ஏற்பாடுகள்

இன்னும் பாக்கி இருப்பதாக.

மோகன் அம்மாவிடம்

சத்தியம் பண்ணிக்

கொடுத்தானா இல்லையா

என்று தெரியாது.

ஆனால் அவன் திரும்பி வரும்போது

வாங்கி வந்த ஸ்காட்ச்சுகள்

புகைவண்டிச் சம்பவத்துக்கு

பழிதீர்த்த நாளின்

பின்னிரவில் பயன்பட்டன.

போதி நிழற் புற்கள்

2011-12-14T19:39:00.002Z

விபரம் தெரிந்த நாட்களிலிருந்தே

என்னோடு தொடர்ந்து வளர்கின்றன
அந்த மூன்று நாய்கள்.
கொழுத்துச் செழித்து
இருப்பதாக எனக்குத் தெரிந்தாலும்
கோரைப் பற்களை நான் கவனித்ததில்லை -
நண்பர்கள் கூறுவதுண்டு.
எங்களூரில் வெகு சிலரிடமே உள்ள
இவற்றுக்கென இரைகள்
அந்தச் சிலர் மட்டுமே அறிந்த
இடங்களில் கிடைக்கின்றன.
அவற்றின் வெறியின் உச்சத்திற்கு
பலியான நண்பர்களும் உண்டு.
நானும் மற்றும்
அந்த இன்னுஞ்சிலரும்
அவை அளித்த
பாதுகாப்பை மட்டுமே உணர்ந்திருந்தோம்.
சித்தார்த்த கௌதமன் இன்னும் மோசம் -
யசோதாவும் ராகுலனும்
அவனது நாய்களால்
இறந்து பட்டது கூடத் தெரியாது.

இகல் வெல்லுங் கூகை

2010-07-07T18:33:00.004+01:00

முதல் மற்றும் கடைசி அறைகள்

உன்னுடையதாக இருக்கட்டும்!

திருப்பித் தாக்க இடங் கொடாதே!

விலாவில் குத்து - வாய்ப்பிருந்தால் முதுகிலும்!

தவறிழைத்து மாட்டிக் கொண்டவன்

திராணி இல்லாதவன் -

மனந் திருந்த விட்டு விடாதே!

வெகுண்டெழு, அச்சம் தவிர், நையப் புடை,

ரௌத்திரம் மட்டும் பழகு!

மனச் சாட்சிகளின் ஒப்புதலோடு

விழித்து விட்ட உன் வன்மங்களுக்கு

இப்படி ஒரு இரை கிடைக்க

இன்னும் சில நாட்கள் ஆகலாம்.

தாழிகள் செய்பவன்

2010-07-04T08:14:00.001+01:00

காசி ஒரு வழியாகச் செத்து விட்டான்.

பொதங் கெழமையாடே என

வட்டிக்குப் பணங் கொடுக்கையில்

வாத்தியார் அலுத்துக் கொண்டார்.

கொழுந்தியா மவச் சடங்கில் இருப்பதாகவும்

மறுநாள் வந்துவிடுவதாகவும் வீயேவோ சொன்னார்.

இன்னும் சில பேர் வெளியில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

தப்படிக்கிறவனையும் உருமி அடிக்கிறவனையும் தவிர

ஊரே காசி மவனைக் கரித்துக் கொண்டிருந்தது.

அதுவரை எங்களூரில்

தொண்டுக் கெழங்கள் எல்லாம்

ஏதோ ஒரு விடுமுறை நாளில்தான்

நல்லெண்ணெய் சொட்டச் சொட்ட

இறந்து கொண்டிருந்தார்கள்.

The Gift of the Magi

2010-07-03T20:49:00.011+01:00

அநேக வருடங்களுக்குப் பின் முதல் முறையாக இந்தக் கிறிஸ்துமஸில் பங்கேற்பதாலோ அல்லது கேரலின் இன்னும் வராததாலோ தெரியவில்லை, கரோலில் மனம் செல்லவில்லை. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் கரோல் முடிந்து விடும். அதற்குப் பின் இருவரும் கேரலின் வீட்டில் கிறிஸ்துமஸ் லஞ்ச்சுக்கு செல்வதாகத்தான் ஏற்பாடு. கேரலின் என்னை நானாக இன்னும் பார்த்ததில்லை. இந்தத் தருணத்துக்காக எத்தனை முறை ஒத்திகை பார்த்திருப்பேன். எழப்போகும் ஆச்சர்யங்களின் எல்லா சாத்தியங்களுக்கும் என்னைத் தயாரித்திருந்தேன் - கேரலின் வராமலிருப்பதைத் தவிர. அவள் எனக்காக வைத்திருப்பதாகச் சொன்ன கிறிஸ்துமஸ் பரிசு வேறு ஞாபகத்தில் வந்து போனது.

கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு, சரியான நாள் ஞாபகம் இல்லை, அலுவலகத்தில் நான் வேலை பெரிதாக ஒன்றும் இல்லாததால் ஆண்டியுடன் ஸ்னூக்கர் ஆடிக்கொண்டிருந்தபோது காலின் வந்தான். காலின் நான் 10 வயதில் இந்த ஊருக்கு வந்தது முதல் என் சிநேகிதன் - இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறான் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. MI5-யில் இருப்பதாக ஹார்ஸ் ஷூ இன்னில் சொல்லக் கேள்வி. கேட்டாலும் பதில் தெரிவது உங்களுக்கு நல்லதிற்கு இல்லை எனச் சொல்லிவிட்டானாம். வழக்கமான சம்பிரதாய உபசரிப்புகளுக்குப் பின் நேராகவே விஷயத்துக்கு வந்து விட்டான்.

"வில்லீ, இன்னும் ஒரு ரெண்டு வருஷத்துக்கு நான் ஆர்மடேல் வர முடியாது. கேரலினை உனக்குத் தெரியும். நான் அவளுக்கு எந்தக் கடனும் படவில்லை என்றாலும் என்னோட குற்ற மனப்பான்மையச் சமாதானப் படுத்த நீ உதவனும். அவள் தனியாகச் செத்துக்கொண்டிருக்கின்றாள் ."

கேரலின் காலினின் தந்தையின் இரண்டாவது மனைவி. காலின் ஒரு மிஷனுக்காக ஐவரி கோஸ்ட் செல்கிறானாம். அவன் திரும்பி வரச் சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும்போது கேரலின் உயிருடன் இருக்கும் சாத்தியக் கூறுகள் மிகவும் குறைவு. அதனால் எனக்கு இரண்டு வேண்டுகோள்கள் வைத்தான். முதலாவது கேரலின் உயிர் நீக்கும்போது அவளுக்காக யாரும் இல்லாததால் இறுதிக் கடன்களை நான் கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும். இது எனக்கு ஒரு பிரச்சினையே இல்லை. ஏனெனில், என் தொழிலே அதுதான் - ப்யுனரல் டைரக்டர். மனிதர்களின் இறுதிப் பயணங்களைத் திட்டமிட உதவுபவன். ஆனால், காலினின் இரண்டாவது கோரிக்கை எனக்குக் கொஞ்சம் அதிகமாகத் தெரிந்தது.

"இந்த மொபைல் போன் காண்ட்ராக்ட் ரெண்டு வருஷத்துக்கு இருக்கு. என்னோட அக்கௌண்டில் டைரக்ட் டெபிட் செய்து விட்டேன். உனக்கே தெரியும் - கேரலின் எனக்கு செய்த கொடுமைகளை. ஆனா, என்னால அவளைத் தண்டிக்க முடியலை. யாருமே நண்பர்கள் இல்லாம, பக்கத்து வீட்டு வில்பரத் தவிர, அவரைத் தெரியுமில்ல, அவ பேச்சுத் துணைக்கு கூட ஆளில்லாம, சாவுக்காக வெயிட் பண்றது எனக்கு கஷ்டமா இருக்கு. எனக்காக நீ பண்ணக் கூடிய ஒரு பெரிய உதவி கேரலினோட சிநேகம் வளத்துகிட்டு முடிஞ்சப்பலாம் இந்த போன்ல அவளோட பேசிக்கிட்டிரு - ஒரு நண்பனாவோ, ஒரு ஸ்ட்ரேஞ்சராகவோ அல்லது எதுவோ ஒண்ணா... அவ கிட்ட கடைசியாப் பேசினப்ப புரிஞ்சுகிட்டது அவ ஏங்குறது பேச்சுத்துனைக்குத்தான். என்னால இப்ப அது முடியாது. உன்னால முடிஞ்ச வரைக்கும் ட்ரை பண்ணுறியா? ஜஸ்ட் பீ அன் அனானிமஸ் டெலிபோன் ப்ரண்ட். முடியலன்னா பரவாயில்லை."

எனக்கும் காலினுக்கும் அம்மா விஷயத்தில் ஏகப் பட்ட ஒற்றுமைகள் உண்டு - இருவருமே இளவயதில் எங்களது அம்மக்களை இழந்தவர்கள். எனது அம்மா ஒரு ட்ரக் அடிக்ட். என்னைப் பெத்ததும் யாருடனோ பயந்து ஓடிவிட்டாள். காலின் அம்மா அவன் பிறந்த சில நாட்களிலேயே காச நோயால் இறந்து விட்டாள். இருவருமே அப்பாக்களின் இரண்டாவது மனைவியரின் வெறுப்புடனே வளர்ந்தோம். கேரலின் காலின் வெறுப்புகளும் சண்டைகளும் எங்கள் ஏரியாவில் பிரசித்தம். அவளுக்கு முதல் திருமணத்தின் வழியே ஒரு மகன் இருப்பதாகக் கூடப் பேச்சு. ஆனால், இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகு அவர்களையும் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது - எனது மண வாழ்க்கைகளின் தோல்விகளுக்குப் பிறகு.

காலினுக்காகவும், கேரலினின் கடைசிக் காலங்களுக்காகவும், எனதுத் தோல்விகளே மிஞ்சிய தனிமர வாழ்க்கையிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்காகவும் அவனது இரண்டாவது வேண்டுகோளுக்கும் ஒத்துக் கொண்டேன். நாற்பத்தைந்து வயதுகளுக்குப் பின் புதிய உறவுகளை ஏற்படுத்த முயல்வது எனக்கு ஆயாசமாக இருந்தது. ஆரம்பத்தில் ஏன் ஒத்துக் கொண்டோம் என எரிச்சலாகவும் இருந்தது. இரண்டு வாரங்கள் தயக்கத்திலேயே பேசாமல் இருந்தேன். பிறகு ஒரு நாள் பேச ஆரம்பித்தேன். பெண்களைப் பேச வைப்பது ஒன்றும் என்னுடைய ரெபுடேஷனுக்கு சவாலான வேலை இல்லை.

"ஹாய் யா, கேரலின் ஹன்ட்டர் ஸ்பீக்கிங்."

"சாரி, நான் ராங் நம்பர்."

"ஒக்கே... வாட்ஸ் யுவர் மிடில் நேம்?."

"ஹா... ஹா... ஹா... உங்க குரல் ரொம்ப நல்லா இருக்கு." கேரலின் லோக்கல் பிபிசியில் வேலை பார்த்தவள்.

"மிஸ்டர் ராங் நோ-மிடில்-நேம் நம்பர்... நீங்க இந்த மாதிரி ஒரு இனிமையான பொய்யை என்னிடம் ஒரு அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பு சொல்லி இருக்கனும்."

" ஐ'ம் வில்லியம் சிட்னி போர்ட்டர்..."

"ஹா ஹா ஹா... ஐ தின்க் வில்லியம் ப்ளர்டிங் போர்ட்டர்... ஹா ஹா ஹா..."

கேரலின் எனக்காகவேக் காத்திருந்த மாதிரி பேச ஆரம்பித்தாள். வாரம் ஒரு முறை என்பது வாரம் இருமுறையாகி, பிறகு தினமும் பேசாவிட்டால் தலை வெடித்துவிடும் நிலைக்கு ஆளானேன். கேரலினுடன் பேசப் பேசத்தான் எனக்கு ஒரு பேச்சுத் துணை அவளைக் காட்டிலும் எத்தனைத் தேவை என்பதை உணர்ந்தேன். முதல் முறையாக ஒரு பெண்ணிடம் படுக்கை அறையைப் பற்றி யோசிக்காமல் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். இது நட்பல்ல, காதலுமல்ல. எனக்கு இந்த அன்பு ரொம்பப் புதியது. அன்பு ஒருவரது அத்தியாவசியத் தேவையாகும் புள்ளிகளில் நானும் கேரலினும் சந்தித்துக் கொண்டோம். இப்படியெல்லாம் நான் சாத்தியமா என்று எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. நான் இவ்வளவு மென்மையானவனாய் நாகரிகமானவனாய் என்னை இதுநாள் வரை என்னை உணர்ந்ததே இல்லை. கேரலின் மீது எனக்கிருந்த அபிப்ராயங்கள், பெரும்பாலானவை தவறு, மாறத்தொடங்கின. ஆனால், ஊர் அவளை இன்னும் ஒரு கொடுங்கோலியாகத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இவ்வாறாக என் தனிமை என்னைவிட்டு மெல்ல விலக ஆரம்பித்தபோதுதான் அதிர்ச்சி என்னை நெருங்கி வந்தது. சென்ற புதன் கிழமை காலினின் நண்பன் என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவன் என்னை அலுவலகத்தில் சந்தித்தான். காலின் ஐவரி கோஸ்டில் இறந்து விட்டான் என்றும், இங்கிருக்கும் அவனது உடமைகளை டிஸ்போஸ் செய்யும் பொறுப்பு தன்னிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டிருப்பதாகவும் சொன்னான்.

"காலின் தனது உடமையாக வைத்திருந்தது இந்தப் பெட்டி மட்டுமே. மத்த நிதி விவகாரங்களை அவனே ஐவரி கோஸ்ட் செல்லும் முன்பு ஏற்பாடு செய்திருப்பான். தனது நெக்ஸ்ட் ஆப் கின் முகவரியாக உங்களுடையதைத் தந்திருப்பதால் உங்களிடம் இதை ஒப்படைக்கிறோம்." என்றும் மேலதிகத் தகவல் தெரிய முயற்சிப்பது எதுவும் எனக்குத் தீங்காகவே முடியும் என்றும் கூறிவிட்டுச் சென்றுவிட்டான். காலினின் பெட்டிக்குள் வெறும் பொம்மைகளும் கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்து அட்டைகளும். எல்லா அட்டைகளுமே "டியர் மாம்..." என்று ஆரம்பித்தன. ஒவ்வொரு வருடமும் அவன் தனது இறந்து போன அம்மா நினைவில் வாங்கி வைத்திருந்த கிறிஸ்துமஸ் பரிசுகள் - கடந்த 25 வருடங்களுக்கான சேமிப்பு. ஒரு டி பியர்ஸ் வைரம் கூட இருந்தது - மலிவானது என நினைக்கிறேன். கேரலின் பரிசுகள் கிறிஸ்துமஸ்சுக்காக நிறைய வாங்கினாலும் காலினுக்கு எப்போதும் பரிசுகள் தந்ததில்லை; அவனது அப்பா மட்டுமே. நிறையமுறை எங்களிடம் சொல்லிக் குறைபட்டுக் கொண்டிருக்கிறான்.

இதை கேரலினிடம் சொல்வதா வேண்டாமா என்று நான் கடைசி வரை முடிவே செய்யமுடியவில்லை. வாராந்திரம் ஹார்ஸ் ஷூ இன்னில் சந்திக்கும் நண்பர்களிடம் மட்டும் ஸ்காட்ச்சுடன் பகிர்ந்து கொண்டேன். இதற்குப் பிறகு இரண்டு நாட்கள் கேரலினிடம் பேசவே இல்லை. ஏனென்று தெரியவில்லை மிஸ்ட் கால்களுக்கும் வாய்ஸ் மெயில்களுக்கும் பதில் சொல்ல மனசே இல்லை - அந்த வாய்ஸ் மெயில் கேட்கும் வரை.

"வில்லீ... நாம் இருவரும் டெலிபோனில் பேசிக்கொண்டிருப்பது இதுவே கடைசி. கிறிஸ்துமஸ் அன்று உன்னை கிறிஸ்துமஸ் கரோலில் எதிர்பார்க்கிறேன். இரண்டு பேரும் பின்பு என் வீட்டுக்கு லஞ்சுக்கு போகலாம். உனக்காக எனது ஆகச் சிறந்த கிறிஸ்துமஸ் பரிசுகளுடன் வெயிட் பண்ணிக்கொண்டிருக்கின்றேன்.".

அப்போதுதான் காலினின் மறைவைச் சொல்லி கேரலினை வருத்தப் பட வைக்க வேண்டாம் என முடிவெடுத்தேன். கேரலினுக்கான எனது பக்கமும் பரிசு ரெடி - காலின் அவன் அம்மாவுக்காக சேமித்திருந்த பெட்டி. இறந்த பிறகாவது காலின், கேரலின் மேல் அன்பு வைத்திருந்ததை எப்படியாவது உணர்த்த ஒரு சந்தர்ப்பம். காலின் அவளுக்காக வாங்கி, கொடுக்க மறந்த பரிசுகள் எனக் கொடுத்து இன்னா செய்தாரை ஒறுக்க நினைத்தேன். கிறிஸ்துமஸ் காலை வண்ணப் பேப்பர் சுற்றிய பெட்டியையும், வாங்கி வைத்திருந்த போளிங்கர் குவீயையும் காரின் பின்புறம் போட்டுகொண்டு கரோலுக்கு கிளம்பினேன்.

இன்னும் கேரலின் வரவில்லை. உங்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் கரோலும் முடிந்துவிட்டது. நேரே கேரலின் வீட்டுக்குச் செல்ல வேண்டியதுதான். வீட்டுக்கு முன்பு காரை நிறுத்திவிட்டு ஷாம்பேன் பாட்டிலை மட்டும் கையில் எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தேன். வில்பர் வெளியே வந்து கொண்டிருந்தார்.

"ஹாய் யங் மேன், அதுக்குள்ளே உனக்கு யார் தகவல் சொன்னா? காலினோட ப்ரெசென்ஸ் இல்லாத பட்சத்துல ப்யுனரலுக்கு நான் பொறுப்பு எடுத்துக்கிறேன். ரெஜிஸ்ட்ரார் ஆபீஸ்தான் போயிக்கிட்டு இருக்கேன். சர்ட்டிபிகேட் வாங்கி வந்ததும் நீ ஆரம்பிச்சுடலாம். காலின் என்னிடமும் ஏற்பாடுகளை சொல்லிட்டுப் போனான். ஆனா இவ மட்டும் கடைசி வரைக்கும் அவன் மேல கசப்பையேக் கொட்டிகிட்டு இருந்தா".

எனக்குள் ஒரு நூல் அறுந்தது. உள்ளே இன்னும் கொஞ்சம் பேர் விசிடேஷனுக்காக கேரலினைத் தயார் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

"அப்புறம் உன்கிட்ட ஒரு பார்சல் கொடுக்கச் சொன்னா நேத்து நைட். எஸ், ஷி ஆல்வேஸ் நோஸ் இட்.."

கேரலின் தன் மகனுக்காக வாங்கிச் சேமித்து வைத்திருந்த கிறிஸ்துமஸ் பரிசுகள் அவை - 50௦ வருடங்களாக. ஏன் எனக்கு? எப்பவாவது உங்களுக்கு உங்கள் இயலாமையின் மீது காறித் துப்பத் தோன்றி இருக்கிறதா?

ஆனால் அந்தப் பார்சலை என்ன செய்வது என்று முடிவெடுக்க எனக்கு அதிக நேரம் பிடிக்கவில்லை.

"வில்பர், அது கேரலின் காலினுக்காக வாங்கி வைத்திருந்து கொடுக்காமல் போன கிறிஸ்துமஸ் பரிசுகள்." என்னையுமறியாமல் கத்தினேன். உள்ளே இருந்த அனைவரும் என்னை வினோதமாகத் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்.

"உங்கள் எல்லோருக்கும் இன்னும் ஒரு சர்ப்ரைஸ் காத்திருக்கு." காரை நோக்கிப் போனேன்.

எட்டாமவள்

2010-05-10T05:26:00.000+01:00

தன் இடுங்கிய கண்களால்
என் ஈரக்குலை வேறாகப் பார்த்தாள்
முதலாமவள்.

நான் பார்ப்பது
ஏனென்று அறிந்ததும்
தன்னை மறைத்துக் கொண்டாள்.

இரண்டாமவள்

உன்னைப் போலவே
கொஞ்சம் கருப்பு.

மூன்றாமாவள்

உன்னை விட இனிமை.

அடுததவள் என்னை

ஏறெடுத்தும் நோக்கவில்லை.
அதனாலும் தெரிந்தது

அவள் எப்படி என்று!

இப்படியாகப் பார்த்தேன்
உன்னைப் போலிருந்த அந்த எழுவரை -
உன்னைப் போல ஒருவரும் இலர்!

தலைப்பு

2010-01-09T09:27:00.009Z

நீ ஒவ்வொரு முறையும்

தலைப்பை சரி செய்து கொள்ளும்போது

அவமானப் படுத்தப் படுவது நான்தான்.

சமையல்

2009-12-18T15:50:00.002Z

மீன் கூடைக்காரன் வெட்டிப் போட்ட மிச்சங்கள்
நொண்டி நாயையும் ஒண்டிக் காக்கையையும்
ஒன்றுமே செய்யவில்லை.

A Poison Tree

2008-10-01T15:47:00.004+01:00

வெளிப் படுத்த
முடியாத கோபம்,
இயலாமையின்
எரிச்சல்.
என்ன முயற்சித்துப்
பார்த்தாலும்
இயல்பாய்
இருக்க முடியவில்லை.

என்னிடம் துளிர்க்க
ஆரம்பித்திருக்கும்
அந்த நச்சு ஆப்பிள் கடித்து
ஒருவர் இறப்பதற்குள்,
யாராவது என்னிடம்
தப்பு செய்து மாட்டிக் கொள்ளுங்களேன்!

மொழி பெயர்ப்பு

2008-09-13T09:00:00.003+01:00

எனக்குப் புரிகிறது -
அந்தக் கருவிழிகளின் அசைவிலும்,
புருவங்களின் நெரிப்பிலும்,
இதழ்களின் விரிப்பிலும்
உள்ள தயக்கங்களின் மொழிகள்!

இனி நான் உனக்கான
கனாக்களை காண்பதில்லை.
என் பேனாவை எறிந்துவிட்டேன் -
உனக்கான கவிதைகளை வேறு யாரோ
எழுதிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இன்னொரு முறை
சந்திக்க நேரிடும் போதும் பேசிவிடாதே -
காதல் என்பது காதலிப்பதில்
மட்டும் இல்லை!
இப்படியே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் -
இதுவும் பரவசமாய்த் தான் இருக்கிறது!

நத்தைக் கூடுகள்

2008-09-11T23:10:00.001+01:00

நள்ளிரவு நேரமாதலால் கவனிக்கவில்லை -
நசுங்கிய சத்தம் மட்டுமே கேட்டுக் குனிந்தேன்.
முதலில் பதட்டம்,
பின்னர் கவனித்து நோக்கியதில் தெளிந்தேன்.
கடைசியில் கோபம் - ஏன் வந்து என் காலில்
மிதி பட்டாய் என்று?

இப்படி சில நத்தைக் கூடுகள அவ்வப்போது.
ரோட்டோரங்களில், பள்ளிக்கூடங்களில்,
திருவிழாக்கூட்டங்களில் மற்றும் பல இடங்களில்.
நானும் உங்களைப் போலவே
நசுங்கிய நத்தைகளையும் குற்ற உணர்வையும்
தள்ளிவிட்டுத் தொடர்ந்து பயணிக்கிறேன்.
நத்தைகளையும் மிதித்தவர்களையும் திட்டியபடியே -
கொஞ்சம் கூட உறுத்தலிலில்லாமற்!

எச்சமாதல்

2008-08-02T14:40:00.001+01:00

அந்த அறைக்கதவு மெல்லத் திறந்தது எந்த ஓசையும் எழுப்பாமல். அகால நேரமாகிவிட்டபடியால் குறைந்த அளவிலே விளக்குகள் வரண்டாவில் எரிந்து இருளும் வெளிச்சமும் அணைத்துக்கொண்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தன. நிழல் மெல்ல சுற்றிலும் பார்த்தவாறே வரண்டாவையும் வரவேற்பறையையும் தூங்கிக் கொண்டிருந்த காவலாளியையும் கடந்து மருத்துவமனையின் வாசலுக்கு வந்தது. கீழ்த்திசையில் நின்று கொண்டிருந்த காலையில் வந்த ஆம்புலன்சுக்கு எதிர்த் திசையில் இருந்த கும்மிருட்டுக்குள் நிழல் விடு விடுவென நடக்கத் தொடங்கியது.

கொஞ்ச நேரம் நடந்திருக்கும்.

"நில், எங்கே போகிறாய்?" என்றது கடவுள்.

நிழல் கண்டுகொள்ளாமல் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டே இருந்தது.

"நீ செய்வது தவறு. உனக்கிடப்பட்ட மூன்று கட்டளைகளில் முதல் மற்றும் மூன்றாம் கட்டளைகளை மீறுகின்றாய்."

"ஆமாம், முதல் மற்றும் மூன்றாம் கட்டளைகளுக்குள் ஒன்றும் பெரிதாக வேறுபாடு கிடையாது. அதையேத்தான் வேறு மாதிரி இரண்டாகப் பிரித்திருக்கின்றாய்."

கடவுள் உணர்ந்து கொண்டது போல சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தது.

"சரி போகட்டும். ஆனால் நீ கட்டளையை மீறி எங்கே செல்கின்றாய்? விடிவதற்கு இன்னும் ஒரு சாமம்தான் இருக்கிறது. இந்த இரண்டரை நாழிகைக்குள் எங்கு போவதானாலும் போய்விட்டு திரும்பி விடு."

"நான் திரும்புவதாக உத்தேசம் இல்லை."

"இதற்கு தண்டனை என்ன தெரியுமா? காலையில் அவன் எழுந்ததும் நீ இல்லையென்றால் பிரச்சினை ஆகிவிடும்."

"அவன் எழுந்தால் ஒன்றும் கவலை இல்லை. உனக்கு வெஸ்டிஜியல் ஆர்கன் என்றால் என்ன என்று தெரியுமா?"

கடவுள் கொஞ்ச நேரம் அமைதி காத்து விட்டு, "தெரியாது!" என்றது.

"நான் இனிமேல் அவர்களுக்குத் தேவை இல்லை."

கடவுளும் நிழலும் சிறிது நேரம் மௌனமாகத் தொடர்ந்தன.

"ஆனால் இவ்வாறு நீ திரும்பி வந்தால் உனக்கு தண்டனை நிச்சயம்."

"என்ன தண்டனை தருவாய்?"

"உனக்கு பதிலாக அவனுக்கு வேறொருவரை நியமித்து விடுவோம். உங்கள் இரண்டு பேரில் ஒருவர்தாம் இருக்க முடியும். அல்லது அவனைக் கொன்று விட வேண்டும்."

"உன்னால் அவனைக் கொல்லவும் முடியாது. வேறு நிழலும் உபரியாகக் கிடையாது."

கடவுள் ஒன்றும் பதில் சொல்லவில்லை.

இன்னொரு நாழிகை இரண்டு பேரும் பேசாமல் இருந்தனர்.

"சரி. நான் தோற்று விட்டேன். நீ திரும்பிப் போ." என்றது கடவுள்.

நிழல் எதுவும் பேசாமல் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருந்தது.

கெவின் பீட்டர்சனின் இரண்டாவது பிரளயம்

2008-07-30T00:17:00.002+01:00

"என்ன டென்ஷனை ரிலாக்ஸ் பண்ண கிரிக்கெட் ஆட வந்துட்டியா?" என்றான் ராவணன். அவனது அப்பா ஒரு தீக்கா.

கேமைப் பாஸ் செய்துவிட்டுத் திரும்பினான் சிவா.

"ஆமாண்டா! கௌன்சில் டைரக்டர் விஷ்ணு புராஜெக்ட் ஆர்க்-குக்கு எதிர்ப்பா இருக்காருன்னு தெரியும். ஆனா அதை ஸ்க்ராப் பண்ண ரெக்கமன்ட் பண்ணுற அளவுக்கு போவாருன்னு எதிர்பார்க்கலை."

"என்ன காரணம் சொல்லுறாங்க?"

"இன்னும் நடைமுறைக்கே வராத ரூல்ஸ் எல்லாம் பேசறாங்க. எதிக்ஸ் நிர்ணயக் கமிட்டீ இன்னும் அன்-எதிகல் இன்ட்ரூஷன்ஸ் பத்தி முடிவே எடுக்கலை. ஆனா புராஜெக்ட் ஆர்க் அன்-எதிகல் இன்ட்ரூஷனை சப்போர்ட் பண்ணுதுன்னு ஆர்க்யு பண்ணறார். அது எதிகல் இன்ட்ரூஷன்ஸ் பாலிசி டிசைட் பண்ணதுக்கு அப்புறம் எடுக்க வேண்டிய முடிவு. அந்த பாலிசி இன்னும் குறைந்தது 10 வருஷத்துக்கு முடிவாகாது. அதற்கு மேலேயும் ஆகலாம்."

"ஆமாம்... அவரும் கப்பலோட்டியும் சேர்ந்து இந்த மாதிரி புராஜெக்ட் எதையுமே விடமாட்டேங்குறாங்க" - கப்பலோட்டி விஷ்ணுவுக்கு நேர் கீழ் வேலை செய்யும் ஒரு விஞ்ஞானியின் காரணப் பெயர். "சரி. சீக்கிரம் ஆட்டையை முடிச்சுட்டு வீட்டுக்குப்போ. இந்த மாதிரி கிரிக்கெட்டே ஆடிக்கிட்டு இருந்தா பரமு நோட்டீஸ் அனுப்பிடுவா."

"இன்னியோட டென்ஷனெல்லாம் ஒழிஞ்சது. நோ புராஜக்ட் ஆர்க் - நோ டென்ஷன். இன்னிக்குதான் லாஸ்ட் கேம். இங்கிலாந்தை மட்டும்தான் வின் பண்ண வேண்டியது பாக்கி. முடியவே இல்லை. இன்னிக்கு முடிஞ்சதுன்னா முடிஞ்சது. இன்னும் நாலு ஓவர்தான். தே ஆர் சேசிங்."

"ஒக்கேடா. நான் கெளம்புறேன். நீ இந்த பழைய வெர்ஷன் கேமையே கட்டிக்கிட்டு அழு."

ராவணன் கிளம்பிவிட்டான்.

தானியங்கிக் கதவு தானாக மூடிக்கொள்ளுமுன் சிவா திரும்பி கேட்டான் - "ஏண்டா, இந்த கெவின் பீட்டர்சன் கொஞ்ச நாளாத்தானே ஸ்விட்ச் ஹிட் அடிக்கிறான்? "

ராவணன் போய் விட்டான்.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"என்ன சிவா, நீதான் பேட்டிங்கா?" கேட்டுக்கொண்டே நுழைந்தான் ராவணன்.

"ஆமாம், இங்கிலாந்து."

"ஏன் நிறுத்தி வச்சுருக்க?"

"நான் நிறுத்தலை. அந்த சிவா ஏதோ இண்டரப்ட் கொடுத்திருக்கான்."

"அதையும் ஏன்னு பாக்க வேண்டியதுதானே?"

"தட் இஸ் அன்-எதிகல்"

"நீ இப்போ பண்ணுவது மட்டும் எதிகலா?"

"இல்லை. அதைப் பண்ணினேன்னா ஈசியா மாட்டிக்குவேன். அன்-எதிகல் இன்ட்ரூஷனை முடிவு பண்ணாலும், அவங்க இன்னும் பாரல்லல் யுனிவர்ஸ் இல்லைன்னு கன்பர்ம் பண்ணலை. அதுவரை இதெல்லாம் இன்ட்ரூஷன் செக் அப்படின்னு சொல்லி தப்பிச்சுக்கலாம்."

"நீ இன்னும் அவங்க சிமிலர் யுனிவர்சுங்கறதை ரிப்போர்ட் பண்ணலையா?"

"இல்லை. இன்னும் சில ஆட்டங்கள் பாக்கி இருக்கு. அவங்க இது வரை ஒரு பிரளயம் மட்டுமே சந்திச்சு இருக்காங்க. நாம ரெண்டு. அவங்க மூலமா நமது இரண்டாவது பிரளயத்துக்கு முன்பான யுனிவர்சை ஸ்டடி பண்ண போறேன்."

"பட், அவங்க சிமிலர் யுனிவர்ஸ் தானே; பாரல்லல் யுனிவர்ஸ் கிடையாதே. நம்ம மாதிரியே எவால்வ் ஆகலையே?"

"ஆமாம், ஆனா கொஞ்சம் கண்ட்ரோல் பண்ணி நமக்கு ரிசோர்ஸ் சப்ளையரா மாத்தலாமான்னு பாக்கறேன். ஒரு கல்லுல பல மாங்காய்."

"டேய் சிவா, இது இன்னொரு பிரளயத்திலதான் போய் முடியும்."

சிவா சிரித்தான்.

"என்னமோ போ. அங்க பாரு - அவன் திரும்ப ஆட ஆரம்பிச்சுட்டான்."

சிவா திரும்பி சரியான லைன் அண்ட் லெங்க்த்-தில் வந்த பாலை ஸ்விட்ச் ஹிட் அடித்து சிக்சர் ஆக்கினான்.

"டேய் சிவா, இது தப்பு. வேற என்ன வேண்டுமானாலும் பண்ணு. ஆனா, அந்த சிவாவுக்கு நம்ம யுனிவர்ஸ் பத்தி க்ளு கொடுக்காத. நீ அவன் கன்ஸோலைக் கண்ட்ரோல் பண்றது அவனுக்குத் தெரிஞ்சா முடிஞ்சது. இந்த ஸ்டைல்ல பீட்டர்சன் இப்பதான் ஆடுறான். நீ ரெண்டு வருஷத்துக்கு முன்ன வந்த கேமுல இத யூஸ் பண்ணுற. அவனும் நீதான்."

"அவனை இந்த முறையும் ஜெயிக்க விடமாட்டேன். என்னோட பேசிக்கிட்டு இருக்கறதா விட்டுட்டு உன்னோட ராவணன் என்ன பண்ணுறான்னு பாரு. போ!."

"நாசமாப் போ. நாளைக்கு கமிட்டீல எதுவும் பிரச்னைன்னா நான் கூட நிக்க மாட்டேன். நீ இந்த மாதிரி இருக்கறதாலதான் பரமு கூட உன்னை விட்டுப் போய்ட்டா!".
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"இல்ல ராவி. ரெண்டாவது சிவா பண்ணுறது தப்பு. அவன் மொதல்ல இன்னொரு யுனிவர்ச இன்ட்ரூட் பண்ணுறது தப்பு. ரெண்டாவது க்ளு கொடுக்கறது"

"ஆனா அவங்க ரூல்ஸ் அவனுக்கு சாதகமாத்தானே இருக்கு."

"இந்த மாதிரி பேசிப் பேசித்தான் நாம ஏகப்பட்ட பிரளயங்களை சந்திச்சாச்சு. நம்மோட எத்தனைப் பிரளயங்களுக்கு இந்த மாதிரி யுனிவர்ஸ் இன்ட்ரூஷன்ஸ் காரணமா இருந்திருக்கு."

"என்ன பண்ண போற?"

"ரெண்டு பேர்ல யாராவது ஒருத்தரை டெர்மினெட் பண்ணப் போறேன்."

"யாரை?" என்றான் ராவணன்.

"மீதி இருக்கும் ரெண்டு ஓவர் முடியட்டும். யார் தோக்குறானோ அவனை."
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
இங்கிலாந்து இன்னும் மூன்று பந்துகளில் 8 ரன்கள் எடுக்க வேண்டும். அகர்கர் பௌலிங். சிவா கேமைப் பாஸ் செய்து விட்டு சிணுங்கிய செல்லை எடுத்தான்.
"தோ கெளம்பிட்டேன் பரமு. இன்னும் மூணே பால்தான். இதுதான் வாழ்க்கையில ஆடுற கடைசி கேம்."
விஷ்ணு தனது மானிட்டரில் இருந்து தலையைத் திருப்பி சொன்னார் - "நோவா - சிவாவோட கன்ஸோலை ஹாங் பண்ணு."
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

நீ நான் மற்றும் உன் தந்தை

2008-07-19T23:43:00.000+01:00

வயிற்றினை ஆரத் தழுவி
தூங்காமல் என் முகத்தினைப்
பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது,

நான் அலுவலகத்திலிருந்து
வீட்டை அடைகையில் என்
கால்களைக் கட்டிக் கொண்டபோது,

நீ முதன் முறையாக
நிற்க முயற்சிக்கையில்
நழுவி விழுந்தபோது,

கடுமையான காய்ச்சலிலும்
வெடித்துக் காய்த்திருந்த
இதழ் பிரித்து நீ சோகையாய்
புன்னகைத்த போதும்,

என் கால்களிலிருந்து
உன் கால்களைப் பிரித்துவிட்டு
இவ்வரிகளை எழுதும்போதும்

ஆகிய இத்தருணங்களில் தானேயன்றி
உன்னை ஈன்ற பொழுதினிற்
அல்ல மகவே - எனை
நான் தந்தையாக உணர்ந்தது.

கல்லறைத் தோட்டம்

2008-07-19T13:10:00.002+01:00

என் ஜன்னலுக்கு வெளியே
ஒரு கல்லறைத் தோட்டமும்
சில கல்லறைகளும்!

வரிசையாய்
வசதிக்கேற்ற வேலைப்பாடுகளுடன்
இறப்பிலும் ஒழுங்கை
மீறாத நடுகற்கள் மௌனமாக!

வசந்தகாலம் இறக்க
நாட்களிருப்பதனால்
இன்னமும் பசும்பச்சையை
இழக்காத மரங்கள்!

மறக்க முடியாத தன்
துணையை நினைத்துக் கொண்டு
ஒரு முதியவர்!

வருடம் முழுதும் இரங்கல்
பாடும் மழை அன்று
மெதுவாகத் தூறிக் கொண்டிருந்தது!

வேறென்ன வேண்டும் - நம்
சம்பந்தமுடையவர் எவரும்
அங்கிலாது போது
ஒரு கல்லறையை ரசிப்பதற்கு!

நாளை முதல் நட்பு

2008-06-28T21:11:00.000+01:00

பக்கத்து இருக்கையில்
எப்போதும் உட்காருதல்,
தோளோடு சாய்ந்து
காதோடு கிசுகிசுத்தல்,
என் சட்டைப்பை பேனாவை
என்னை கேட்காது எடுத்தல்,
நான் வரும் முன்னே வரும்
பேருந்துகளை தவிர்த்தல்

ஆக பல இன்னபிறவற்றையும்
எங்களூரில் காதல் என்பர்!

எனக்கும் அதுவும்
அது அல்லாத சிலதும்தான்
பழக்கமானது!

நீ நினைக்கின்றபடி
நட்பு வேண்டுமெனில்
குறைந்த பட்சம்
நாளைமுதல் நீ
முழுக்காற் சட்டையும்
கழுத்து மட்டும் தெரியும்
முழுக்கைச் சட்டையும்
அணியப் பழகு.

வடக்கு நோக்க...

2008-06-28T14:10:00.000+01:00

முப்பதுகளின் இறுதியில் வயது -
கோப்பெருஞ்சோழனை பேருந்துக்கு
காத்திருக்கும் நிமிடங்களில் பரிச்சயம்.

அதிகம் பேசியது இல்லை - ஹலோவில்
ஆரம்பித்து குட் மார்னிங்கிலேயே
முடிந்து விடும் சம்பாஷணைகள்.

மூன்று வாரங்களாக ஆளையேக் காணவில்லை -
விடுமுறையை ஸ்பெயினில்
கழித்துக் கொண்டிருக்கலாம்.
விவாகரத்து ஆனதால்
சோகமாகக்குடித்து கொண்டிருக்கலாம்.
ஒப்பந்தம் முடிந்து வேறிடம் கூடபோயிருக்கலாம்.

எதுவோ காரணம் - ஆனால்
மூன்று வாரங்களாக ஆளைக் காணவில்லை.

அலுவலகம் செல்லும் முன்பு
செலவு செய்து கொண்டிருந்த
ஒரே ஹலோ குட் மார்னிங்-ஐயும்
சேமித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

வடக்கு எதுவென்று தெரியாததாலும்,
பசி தாங்க முடியாததாலும்
கோப்பெருஞ்சோழன்
மகிழ்ச்சியோ துக்கமோ மீண்டு வர வேண்டிக்கொண்டு
பிசிராந்தையாக நான்!

அழகு

2008-06-28T14:08:00.000+01:00

எனக்கு முன்பே
இரு இருக்கைகள் தள்ளி
ஒரு இளம்பெண்.

இலேசாக வாரிய சிகையலங்காரம்
எளிமையான காதணிகள்
சராசரியான மேலாடை.

முகத்தைப் பார்க்கவில்லை என்றாலும் கூட
அழகாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

ஒரே ஒரு கவலை -
எனது நிறுத்தத்துக்கு முன்பே
இறங்கி விட கூடாது.

இருக்கை

2008-06-28T14:06:00.000+01:00

முதலில் ஒரே ஒரு
இளம்பெண்.
கண்டிப்பாக உட்கார மாட்டாள்.
ஆமாம், இல்லை.
அடுத்த நிறுத்தத்தில்
பார்ப்போம்.

சில பள்ளி செல்லும்
அல்லது செல்லாத
பதின்பருவ பொறுக்கிகள்.
கட்டாயம் கடைசி இருக்கைதான்.
ஆமாம்.
அடுத்த நிறுத்தத்தில்
பார்ப்போம்.

ஆ, சில இளம்பெண்களுடன்
சில முதியவர்கள்.
சில முதியவர்கள் உட்கார
வாய்ப்பிருக்கிறது.
ஆனால், இல்லை.
அடுத்த நிறுத்தத்தில்
பார்ப்போம்.

சில அலுவலர்கள்.
பார்ப்பது ஆபீஸ் பாய்
வேலை என்றாலும்
கோட்டுக்கு ஒன்றும்
குறைச்சலில்லை.
இவர்களிலும் எவரும்
உட்காரவில்லை.
அடுத்த நிறுத்தத்திலாவது
பார்ப்போம்.

ம்ஹூம்... வாய்ப்பே இல்லை.

இப்படியாக அலுவலகத்தை
அடைந்தேன்.
எனது பக்கத்து இருக்கை
மட்டும் காலியாகவே.

அழகி

2008-06-22T11:37:00.004+01:00

உன்னிடம் எந்த மடையனாவது
நீ அழகாக இல்லை என்று
சொல்லி இருக்கிறானா?

யாராவது உன்னைக்
கவனிக்காமல்
நடந்து இருக்கிறார்களா?

உனக்காக வழி விடாத
காட்டு மிராண்டிகள்
எவரேனும் உண்டா?

இவற்றில் ஏதேனும்
சமீபத்தில் நடந்திருந்தால்
அதற்காக வருத்தப்பட்டு கொண்டு
திங்கட் கிழமை
பஸ் பாஸை ரிநீயு செய்ய
மறந்து விடாதே.