மீன் கூடைக்காரன் வெட்டிப் போட்ட மிச்சங்கள்
நொண்டி நாயையும் ஒண்டிக் காக்கையையும்
ஒன்றுமே செய்யவில்லை.
வெளிப் படுத்த
முடியாத கோபம்,
இயலாமையின்
எரிச்சல்.
என்ன முயற்சித்துப்
பார்த்தாலும்
இயல்பாய்
இருக்க முடியவில்லை.
என்னிடம் துளிர்க்க
ஆரம்பித்திருக்கும்
அந்த நச்சு ஆப்பிள் கடித்து
ஒருவர் இறப்பதற்குள்,
யாராவது என்னிடம்
தப்பு செய்து மாட்டிக் கொள்ளுங்களேன்!
Project Implementation-காக கண்ட கண்ட ராத்திரி வேலைகளில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்களா? 'ஆப்பிதேத்தூயூ' என்று நாய் பொம்மைக்கு டோனட் ஊட்டிகொண்டிருந்த மகளுக்கும், அவள் இறைத்துப் போட்ட பொம்மைகளை அடுக்கிக் கொண்டிருந்த மனைவிக்கும் டாட்டா காண்பித்துவிட்டு, இருட்டில் ஒரு நத்தையை தெரியாமல் மிதித்துக் கொன்று விட்டு அலுவலகம் சென்று அமர்ந்தால், உங்கள் டிபார்ட்மென்ட் பேட்ச் கொஞ்சம் தாமதமாகும் என்றார்கள். Log எல்லாம் ஆவதால் அலுவலகத்தில் அடக்கமாக Wikipedia, Google News மற்றும் சில siteகளோடு நிறுத்திக் கொள்வது. அப்போதுதான் இரண்டு நெருடலான விஷயங்களின் மீது இடறி விழுந்தேன்.
விஷயம் 1: இந்தியா ஒரு ஐரோப்பிய நாட்டை எதிர்த்து இராணுவத் தாக்குதல் நடத்தி வெற்றி பெற்றிருப்பது இதற்கு முன் கேள்விப் பட்டிருக்கிறீர்களா? கோவா இந்தியாவுடன் இணைக்கப் பட்ட விதமும் ஆப்பரேசன் விஜயும் கேள்விப் பட்டிருக்கிறீர்களா? விக்கிபீடியாவில் Operation Vijay மற்றும் அது சம்பந்தமான செய்திகளைப் படித்தபோது ஒரு விறுவிறுப்பான நாவலுக்குரிய எல்லா அம்சங்களுமங்கே இருந்தது. போர்ச்சுகல் ஆதிக்கம் - விடுதலைப் போர் - இந்தியா தலையிடுதல் - போருக்கு தயாராதல் - ஆப்பரேசன் விஜய் - 36 மணி நேரப் போர் - அமெரிக்க, பிரெஞ்சு ஐநா தடை - ரஷிய வீடோ மூலம் நம்மைக் காத்தல் - இந்தியா வெற்றி - போர்ச்சுகல் செல்லும் வீரர்களுக்கு அங்கு கிடைத்த அவமரியாதை. மொத்தத்தில் இந்தக் கதைகளை வரலாறு பாடத் திட்டத்தில் சேர்த்திருந்தால் தூங்கி வழியும் வரலாறு வகுப்புகள் எவ்வளவு சுவாரசியமாக இருக்கும்? ஏன் எனக்கு செய்யவில்லை?
விஷயம் 2: ஜெனீவாவில் நடக்கும் சோதனையைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள போனபோது இடறி விழுந்தது. CERN ஆய்வுக்கூடம் மற்றும் சம்பந்தமான விஷயங்கள் உண்மையாகவோ பொய்யாகவோ ஏற்கனவே கொஞ்சம் தெரிந்ததுதான் (உபயம்: Angels & Daemons). ஆனால் எடின்பரோ நகர அறிவியலாளர் ஒருவர் சம்பந்தப் பட்டிருப்பது கொஞ்சம் சுவாரசியத்தைக் கூட்டியது. Peter Higgs-ன் அந்த Boson பற்றி தெரிந்து கொள்ளப் போனேன் (ஒன்னும் புரியாவிட்டாலும் இந்த மாதிரி blog எழுத, ஒரு அறிவாளித் தோரனையை கூட வேலைப் பார்ப்பவர்களிடம் ஏற்படுத்த உதவுமே என்று!). Boson-ன் பெயர்க்காரணம் தெரிந்து அதிர்ந்து போனேன். அது ஒரு கொல்கத்தாக்கார இந்தியா அறிவியலாளர், போஸ் - சத்யேந்திர நாத் போஸ், என்பவரது பெயரிலிருந்து உருவானது. கால காலமாக JC போஸ், CV ராமன் மற்றும் HG குரானா ஆகியோரைத் தாண்டி நவீன இந்திய அறிவியலாளர்கள் எவரையும் நமது பாடத்திட்டம் நமக்கு அறிமுகம் செய்ததில்லை. SN போஸ் ஐன்ஸ்டீனால் பாராட்டப் பெற்றவர், ஐன்ஸ்டீனால்தான் அவரது papers வெளி வந்தன என்பது மகிழ்ச்சியை அதிகரிக்கிறது. ஏன் நான் இவரைப் பற்றி இதுவரை தெரியாதிருந்தேன்?
இது மாதிரி இன்னும் எத்தனை மனிதர்கள் மற்றும் செய்திகள்? தட்டையாக தூங்கி வழியும் வகுப்புகளைக் களைந்து எல்லோரும் பங்கு பெரும் சுவாரசியமான interactive-ஆன வகுப்புகள் நடக்க இன்னும் எத்தனை யுகங்கள் ஆகும்? அல்லது Project Implementationக்காகவும் நத்தையை மிதிக்கும் ஒரு ராத்திரிக்காகவும் எல்லோரும் காத்திருக்க வேண்டுமா?
எனக்குப் புரிகிறது -
அந்தக் கருவிழிகளின் அசைவிலும்,
புருவங்களின் நெரிப்பிலும்,
இதழ்களின் விரிப்பிலும்
உள்ள தயக்கங்களின் மொழிகள்!
இனி நான் உனக்கான
கனாக்களை காண்பதில்லை.
என் பேனாவை எறிந்துவிட்டேன் -
உனக்கான கவிதைகளை வேறு யாரோ
எழுதிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.
இன்னொரு முறை
சந்திக்க நேரிடும் போதும் பேசிவிடாதே -
காதல் என்பது காதலிப்பதில்
மட்டும் இல்லை!
இப்படியே இருந்துவிட்டுப் போகட்டும் -
இதுவும் பரவசமாய்த் தான் இருக்கிறது!
நள்ளிரவு நேரமாதலால் கவனிக்கவில்லை -
நசுங்கிய சத்தம் மட்டுமே கேட்டுக் குனிந்தேன்.
முதலில் பதட்டம்,
பின்னர் கவனித்து நோக்கியதில் தெளிந்தேன்.
கடைசியில் கோபம் - ஏன் வந்து என் காலில்
மிதி பட்டாய் என்று?
இப்படி சில நத்தைக் கூடுகள அவ்வப்போது.
ரோட்டோரங்களில், பள்ளிக்கூடங்களில்,
திருவிழாக்கூட்டங்களில் மற்றும் பல இடங்களில்.
நானும் உங்களைப் போலவே
நசுங்கிய நத்தைகளையும் குற்ற உணர்வையும்
தள்ளிவிட்டுத் தொடர்ந்து பயணிக்கிறேன்.
நத்தைகளையும் மிதித்தவர்களையும் திட்டியபடியே -
கொஞ்சம் கூட உறுத்தலிலில்லாமற்!
